یا حق ماموریت مشمول کسر حق بیمه و مالیات حقوق میشود؟
ارائه مستندات و مدارک ثبتشده از قبیل حکم ماموریت، بلیت رفتوبرگشت وسیله نقلیه مورد استفاده، تصاویر گذرنامه، روادید و... مشمول کسر بیمه و مالیات نیست.
ارائه مستندات و مدارک ثبتشده از قبیل حکم ماموریت، بلیت رفتوبرگشت وسیله نقلیه مورد استفاده، تصاویر گذرنامه، روادید و... مشمول کسر بیمه و مالیات نیست.
1️⃣ عدم پرداخت وجه چک در مواردی، قانونا جنبه کیفری، هم دارد در نتیجه از ضمانت اجرای قدرتمندتری نسبت به سفته، برخوردار است. به عبارت دیگر، صدور چک بلامحل، جرم است در حالی که صدور سفته ای که وجه آن در سررسید، پرداخت نشود جرم نیست.
2️⃣ برگشت زدن چک، به آسانی و به سرعت، از طریق بانک، قابل انجام است در حالی که واخواست سفته، زمان بر و دارای مراحل خاصی است.
3️⃣ چک، از جنبه ضمانت اجرایی، همانند سند رسمی است و حتی می توان بدون مراجعه به دادگاه، از طریق اجرای ثبت، اقدام به صدور اجراییه و توقیف اموال صادرکننده چک، نمود در حالی که سفته، چنین ویژگی ندارد.
4️⃣ برابر مقررات داخلی و بین المللی، اصولی بر صدور و مطالبه وجه چک، حاکم است که ادعاهای زیادی را در مورد چک، غیر قابل طرح، می کند و در نتیجه؛ تعهد پرداخت وجه چک را به تعهد قوی تری، تبدیل می نماید در حالی که نسبت به سفته، ادعاهای زیادی را می توان طرح کرد و در نتیجه؛ تعهد پرداخت وجه سفته، تعهدی است که با ادعاها و خطرات بیشتری، مواجه است .
۲ - ﻓﺮﺩ ﺗﺤﺖ ﭘﻮﺷﺶ ﺑﺎ ۶۰ ﺳﺎﻝ ﺳﻦ ﻭ ﺯﯾﺮ ۲۰ ﺳﺎﻝ ﺳﺎﺑﻘﻪ ﭘﺮﺩﺍﺧﺖ ﺣﻖ ﺑﯿﻤﻪ ﻣﺘﻨﺎﺳﺐ ﺑﺎ ﺗﻌﺪﺍﺩ ﺳﺎﻝﻫﺎﯼ ﭘﺮﺩﺍﺧﺖ ﺣﻖ ﺑﯿﻤﻪ ﺑﺎﺯﻧﺸﺴﺘﻪ ﻣﯽﺷﻮﺩ .
۳ - ﻓﺮﺩ ﺗﺤﺖ ﭘﻮﺷﺶ ﺑﺎ ۶۰ ﺳﺎﻝ ﺳﻦ ﻭ ۱۰ ﺳﺎﻝ ﺳﺎﺑﻘﻪ
* ﺩﺭ ﺷﺮﺍﯾﻄﯽ ﮐﻪ ﻓﺮﺩ ﺯﯾﺮ ۱۰ ﺳﺎﻝ ﺳﺎﺑﻘﻪ ﭘﺮﺩﺍﺧﺖ ﺣﻖ ﺑﯿﻤﻪ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ ﻣﯽﺗﻮﺍﻧﺪ ﺳﺎﺑﻘﻪ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﺎ ﺧﺮﯾﺪ ﺣﻖ ﺑﯿﻤﻪ ﺗﮑﻤﯿﻞ ﮐﺮﺩﻩ ﻭ ﺑﺎ ۱۰ ﺭﻭﺯ ﺣﻘﻮﻕ ﺑﺎﺯﻧﺸﺴﺘﻪ ﺷﻮﺩ .
۴ - ﻓﺮﺩ ﺗﺤﺖ ﭘﻮﺷﺶ ﺑﺎ ۵۰ ﺳﺎﻝ ﺳﻦ ﻭ ۳۰ ﺳﺎﻝ ﺳﺎﺑﻘﻪ ﭘﺮﺩﺍﺧﺖ ﺣﻖ ﺑﯿﻤﻪ ﺑﺎ ﺣﻘﻮﻕ ﮐﺎﻣﻞ ﺑﺎﺯ ﻧﺸﺴﺘﻪ ﻣﯽﺷﻮﺩ .
۵ - ﻓﺮﺩ ﺗﺤﺖ ﭘﻮﺷﺶ ﺑﺪﻭﻥ ﺷﺮﻁ ﺳﻨﯽ ﺑﺎ ۳۵ ﺳﺎﻝ ﺳﺎﺑﻘﻪ ﺧﺪﻣﺖ ﻣﯽﺗﻮﺍﻧﺪ ﺑﺎﺯﻧﺸﺴﺘﻪ ﺷﻮﺩ .
* ﺣﺪﺍﮐﺜﺮ ﺳﺎﺑﻘﻪ ﺑﺮﺍﯼ ﭘﺬﯾﺮﺵ ﻭ ﻣﺤﺎﺳﺒﻪ ﺩﺭ ﺗﻌﯿﯿﻦ ﻣﺴﺘﻤﺮﯼ ۳۵ ﺳﺎﻝ ﺍﺳﺖ
۱) اشتغال مجدد
۲) عدم شرکت در کلاسهای آموزش فنی و حرفهای یا نهضت سوادآموزی
۳) خودداری از پذیرش شغل تخصصی خود و یا شغل مشابه پیشنهادی
۴) احراز شرایط بازنشستگی یا از کار افتادگی کلی
۵) اعاده به کار بیمه شده با دریافت مزد ایام بلاتکلیفی
کشاورزی الاغ پیری داشت که یه روز اتفاقی میفته توی یک چاه بدون آب . کشاورز هرچه سعی کرد نتوانست الاغ رو از تو چاه بیرون بیاره . برای اینکه حیوون بیچاره زیاد زجر نکشه کشاورز و مردم روستا تصمیم گرفتن چاه رو با خاک پر کنن تا الاغ زودتر بمیره و زیاد زجر نکشه .
مردم با سطل روی سر الاغ خاک می ریختند اما الاغ هر بار خاکهای روی بدنش رو می تکوند وزیر پاش می ریخت ووقتی خاک زیر پاش بالا می آمد سعی می کرد بره روی خاکها .
روستایی ها همینطور به زنده به گور کردن الاغ بیچاره ادامه دادند و الاغ هم همینطور به بالا اومدن ادامه داد تا اینکه به لبه چاه رسید و بیرون اومد .
مشکلات زندگی مثل تلی از خاک بر سر ما میریزند و ما مثل همیشه دو انتخاب داریم . اول اینکه اجازه بدیم مشکلات ما رو زنده به گور کنن و دوم اینکه از مشکلات سکویی بسازیم برای صعود.
زن نیازمندی با لباسهای کهنه و مندرس و نگاهی مظلوم وارد مغازه خواربار فروشی شد و با التماس از صاحب مغازه خواست که کمی خوار وبار به او بدهد. به نرمی گفت شوهرش بیمار است و نمی تواند کار کند و بچه هایشان گرسنه مانده اند .
صاحب مغازه با بی اعتنایی محلش نگذاشت و با حالت بدی خواست اورا بیرون کند .
زن نیازمند در حالی که اصرار می کرد گفت : آقا شما رو به خدا به محض اینکه بتوانم پول تان را می آورم .
مغاز دار گفت : نسیه نمی دهد . مشتری دیگری که در مغازه ایستاده بود و گفت و گوی آن دو را میشنید به مغازه دار گفت : ببین خانم چه می خواهد ، خرید این خانم بامن .
مغازه دار با اکراه گفت : لازم نیست ، خودم می دهم . لیست خریدت کو ؟ زن گفت : اینجاست .
مغازه دار گفت : لیست را بگذار روی ترازو به اندازه وزنش هرچه خواستی ببر .
زن با خجالت یک لحظه مکث کرد ، از کیفش تکه کاغذی در آورد و چیزی رویش نوشت وآن را روی کفه ترازو گذاشت . همه با تعجب دیدند کفه ترازو پایین رفت . مغازه دار باورش نشد . مشتری از سر رضایت خندید . مغازه دار با ناباوری شروع به گذاشتن جنس در کفه ترازو کرد . کفه ترازو برابر نشد آنقدر جنس گذاشت تا کفه ها برابر شدند . در این وقت مغازه دار با تعجب و دل خوری تکه کاغذ را برداشت ببیند روی آن چه نوشته شده است .
کاغذ لیست خرید نبود ، دعای زن بود که نوشته بود : " ای خداوند عزیزم فقط تو از نیاز من با خبری خودت آن را بر آورده کن . "
مغازه دار با بهت جنس ها را به زن داد و همان جا ساکت و متحیر خشکش زد . زن خداحافظی کرد و رفت .
فقط خداوند است که می داند وزن دعای پاک و خالص چه قدر است .
نوروز

نوروز برابر با یکم فروردین ماه (روزشمار خورشیدی)، جشن آغاز سال نوی ایرانی و یکی از کهنترین جشنهای به جا مانده از دوران ایران باستان است.
خاستگاه نوروز در ایران باستان است و هنوز مردم مناطق مختلف فلات ایران نوروز را جشن میگیرند. امروزه زمان برگزاری نوروز، در آغاز فصل بهار است.
نوروز در ایران و افغانستان آغاز سال نو محسوب میشود و در برخی دیگر از کشورها تعطیل رسمی است.
بنا به پیشنهاد جمهوری آذربایجان، مجمع عمومی سازمان ملل در نشست ۴ اسفند ۱۳۸۸(۲۳ فوریه ۲۰۱۰) ۲۱ ماه مارس را بهعنوان روز جهانی عید نوروز، با ریشهٔ ایرانی بهرسمیت شناخت و آن را در تقویم خود جای داد.
در متن به تصویب رسیده در مجمع عمومی سازمان ملل ، نوروز، جشنی با ریشه ایرانی که قدمتی بیش از ۳ هزار سال دارد و امروزه بیش از ۳۰۰ میلیون نفر آن را جشن میگیرند توصیف شدهاست.
پیش از آن در تاریخ ۸مهر ۱۳۸۸خورشیدی، نوروز توسط سازمان علمی و فرهنگی سازمان ملل متحد ، به عنوان میراث معنوی، به ثبت جهانی رسیدهبود. در ۷ فروردین ۱۳۸۹نخستین دورهٔ جشن جهانی نوروز در تهران برگزار شد و این شهر به عنوان «دبیرخانهٔ نوروز» شناخته شد.
زمان نوروز

جشن نوروز با تحویل سال یا لحظهٔ اعتدال بهاری آغاز میشود. در دانش ستارهشناسی، اعتدال بهاری یا اعتدال ربیعی در نیمکره شمالی زمین به لحظهای گفته میشود که خورشید از صفحه استوای زمین میگذرد و به سوی شمال آسمان میرود. این لحظه، لحظه اول برج حمل نامیده میشود، و در تقویم هجری خورشیدی لحظه تحویل سال تعیین کننده نخستین روز (هرمز روز یا اورمزد روز) از ماه فروردین است، چنانچه سال قبل از ظهر و در نیمه اول شبانه روز تحویل شود همانروز نوروز است و در صورتیکه تحویل بعد از ظهر باشد فردای آن نوروز است. نوروز در تقویم میلادی با۲۰ ، ۲۱ یا ۲۲ مارس مطابقت دارد.
در کشور ما ایران که تقویم هجری شمسی به کار برده میشود، نوروز، روز آغاز سال نو است
واژهٔ نوروز
واژه نوروز از فارسی میانه nwklwc (آوانویسی: nōgrōz) است، که برگرفته از اوستایی بوده است.
امروزه در فارسی این واژه در دو معنی بهکار میرود:
۱) نوروز عام: روز آغاز اعتدال بهاری (برابری شب و روز) و آغاز سال نو
۲) نوروز خاص: روز ششم فروردین با نام «روز خرداد»
ایرانیان باستان از نوروز به عنوان ناوا سرِدا یعنی سال نو یاد میکردند. مردمان ایرانی آسیای میانه نیز در زمان سغدیان و خوارزمشاهیان، نوروز را نوسارد و نوسارجی به معنای سال نو مینامیدند.
در متنهای گوناگون لاتین، بخش نخست واژه نوروز با املای No، Now، Nov وNew Naw و بخش دوم آن با املای Ruz، Rooz و Rouz نوشته شدهاست. در برخی از مواقع این دو بخش پشت سر هم و در برخی با فاصله نوشته میشوند.
پیشینه
منشأ و زمان پیدایش نوروز، به درستی معلوم نیست. برخی از روایتهای تاریخی، آغاز نوروز را به بابلیان نسبت میدهد. بر طبق این روایتها، رواج نوروز در ایران به ۵۳۸ سال قبل از میلاد یعنی زمان حمله کورش بزرگ به بابل بازمیگردد. همچنین در برخی از روایتها، از زرتشت بهعنوان بنیانگذار نوروز نام برده شدهاست.
نوروز در زمان سلسله هخامنشیان
کوروش بزرگ بنیانگذار هخامنشیان، نوروز را در سال ۵۳۸ قبل از میلاد، جشن ملی اعلام کرد. وی در این روز برنامههایی برای ترفیع سربازان، پاکسازی مکانهای همگانی و خانههای شخصی و بخشش محکومان اجرا مینمود. این آیینها در زمان دیگر پادشاهان هخامنشی نیز برگزار میشدهاست. در زمان داریوش یکم، مراسم نوروز در تخت جمشید برگزار میشد. البته در سنگ نوشتههای بهجا مانده از دوران هخامنشیان، بهطور مستقیم اشارهای به برگزاری نوروز نشدهاست. اما بررسیها بر روی این سنگ نوشتهها نشان میدهد که مردم در دوران هخامنشیان با جشنهای نوروز آشنا بودهاند، و هخامنشیان نوروز را با شکوه و بزرگی جشن میگرفتهاند. شواهد نشان میدهد داریوش اول هخامنشی، به مناسبت نوروز در سال ۴۱۶ قبل از میلاد سکهای از جنس طلا ضرب نمود که در یک سوی آن سربازی در حال تیراندازی نشان داده شده
است.
در دوران هخامنشی، جشن نوروز در بازهای زمانی میان ۲۱ اسفند تا ۱۹ اردیبهشت برگزار میشدهاست.
نگاره مراسم پیشکش هدایا به پادشاه ایران در تخت جمشید
برخی از پژوهشگران، این مراسم را به نوروز مربوط میدانند.
نوروز در زمان اشکانیان و ساسانیان
در زمان اشکانیان و ساسانیان نیز نوروز گرامی داشته میشد. در این دوران، جشنهای متعددی در طول یک سال برگزار میشد که مهمترین آنها نوروز و مهرگان بود. برگزاری جشن نوروز در دوران ساسانیان چند روز (دست کم شش روز) طول میکشید و به دو دوره نوروز کوچک و نوروز بزرگ تقسیم میشد. نوروز کوچک یا نوروز عامه به مدت پنج روز، از یکم تا پنجم فروردین گرامی داشته میشد و روز ششم فروردین (خردادروز)، جشن نوروز بزرگ یا نوروز خاصه برپا میشد. در هر یک از روزهای نوروز عامه، طبقهای از طبقات مردم (دهقانان، روحانیان، سپاهیان، پیشهوران و اشراف) به دیدار شاه میآمدند و شاه به سخنان آنها گوش میداد و برای حل مشکلات آنها دستور صادر میکرد. در روز ششم، شاه حق طبقات گوناگون مردم را ادا کرده بود و در این روز، تنها نزدیکان شاه به حضور وی میآمدند.
شواهدی وجود دارد که در دوران ساسانی سالهای کبیسه رعایت نمیشدهاست. بنابراین نوروز هر چهار سال، یک روز از موعد اصلی خود (آغاز برج حمل) عقب میماند و درنتیجه زمان نوروز در این دوران همواره ثابت نبود و در فصلهای گوناگون سال جاری بود.
اردشیر بابکان، بنیانگذار سلسله ساسانیان، در سال ۲۳۰ میلادی از دولت روم که از وی شکست خورده بود، خواست که نوروز را در این کشور به رسمیت بشناسند. این درخواست مورد پذیرش سنای روم قرار گرفت و نوروز در قلمرو روم به Lupercal معروف شد.
در دوران ساسانیان، ۲۵ روز پیش از آغاز بهار، در دوازده ستون که از خشت خام برپا میکردند، انواع حبوبات و غلات (برنج، گندم، جو، نخود، ارزن، و لوبیا) را میکاشتند و تا روز شانزدهم فروردین آنها را جمع نمیکردند. هر کدام از این گیاهان که بارورتر شود، در آن سال محصول بهتری خواهد داد. در این دوران همچنین متداول بود که در بامداد نوروز، مردم به یکدیگر آب بپاشند. از زمان هرمز اول مرسوم شد که مردم در شب نوروز آتش روشن نمایند. همچنین از زمان هرمز دوم، رسم دادن سکه در نوروز بهعنوان عیدی متداول شد.
نوروز پس از اسلام
از برگزاری آیینهای نوروز در زمان امویان نشانهای در دست نیست و در زمان عباسیان نیز به نظر میرسد که خلفا گاهی برای پذیرش هدایای مردمی، از نوروز استقبال میکردهاند. با روی کار آمدن سلسلههای سامانیان و آل بویه، جشن نوروز با گستردگی بیشتری برگزار شد.
در دوران سلجوقیان، به دستور جلالالدین ملکشاه سلجوقی تعدادی از ستاره شناسان ایرانی از جمله خیام برای بهترسازی گاهشمار ایرانی گرد هم آمدند. این گروه، نوروز را در یکم بهار (ورود آفتاب به برج حمل) قرار دادند و جایگاه آن را ثابت نمودند. بر اساس این گاهشمار که به تقویم جلالی معروف شد، برای ثابت ماندن نوروز در آغاز بهار، مقرر شد که حدوداً هر چهار سال یکبار (گاهی هر پنج سال یک بار)، تعداد روزهای سال را بهجای ۳۶۵ روز برابر با ۳۶۶ روز در نظر بگیرند. این گاهشمار از سال ۳۹۲ هجری آغاز شد.
نوروز در دوران صفویان نیز برگزار میشد. در سال ۱۵۹۷ میلادی، شاه عباس صفوی مراسم نوروز را در عمارت نقش جهان اصفهان برگزار نمود و این شهر را پایتخت همیشگی ایران اعلام نمود.
در اسلام و به ویژهٔ آیین تشیع به نوروز به عنوان روزی خجسته نگاه شدهاست و بر گرامی داشتن آن تأکید شدهاست. از دیدگاه شیعه، نوروز روز ظهور امام زمان است.
نوروز در دوران معاصر
نوروز به عنوان یک میراث فرهنگی در دوران معاصر همواره مورد توجه مردم قرار داشته و هر ساله برگزار میشود.
آئینها
خانهتکانی یکی از آیینهای نوروزی است که مردم بیشتر مناطقی که نوروز را جشن میگیرند به آن پایبندند. در این آیین، تمام خانه و وسایل آن در آستانه نوروز گردگیری، شستشو و تمیز میشوند.
افروختن آتش

رسم افروختن آتش، از زمانهای کهن در ایران متداول بوده است .
این رسم بهصورت روشن کردن آتش در شب آخرین چهارشنبه سال متداول است. این مراسم چهارشنبهسوری
نام دارد.
همچنین رسم افروختن آتش در بامداد نوروز بر پشت بامها در میان برخی از زرتشتیان (از جمله در برخی از روستاهای یزد در ایران) مرسوم است.
سفرههای نوروزی

سفره هفتسین از سفرههای نوروزی است که در ایران رایج است.
سفره نوروزی یکی از مراسم نوروز در بین مردم است که نوروز را جشن میگیرند. در ایران سفره هفتسین پهن میشود. در این سفره هفت چیز قرار میگیرد که با حرف سین آغاز شده باشد؛ مثل سیر، سنجد، سمنو، سیب و... به هفتسینی که چیده میشود معانی خاصی نسبت دادهاند. مثلاً سیب را نماد زیبایی و تندرستی، سنجد را نماد عشق و محبت، و سکه را رزق و روزی گفتهاند. سفره نوروز از زمانهای کهن بوده اما به این صورت بودهاست که سفرهای را پهن میکردند و در بشقابهای سفالی و یا فلزی آنواع آجیلهای خشک شده مانند توت خشک - برگه خشک شده زردآلو و هلو و پختیک (پخته شده و خشک شده لبو) و عسل و سر شیر خشک شده، کلوچه، گعگ (کیک) قطاب و نان سرموکی و... میگذاشتند تخم مرغ رنگ شده حتماً در سفره وجود داشت. در این سفره بعضی چیزها فقط جنبه زیبایی داشت مانند تخم مرغ و آیینه ولی سایر چیزها برای خوردن و پذیرایی میهمانان بودو هر زمان که تمام میشد بلافاصله صاحبخانه ظروف را مجدد برای میهمانان جدید پر میکرد. اما اینکه هفت چیز با نام سین باشد پدیده جدیدی است به نظر میرسد گذاشتن هفت جزء آغازشونده با حرف سین در سفرهٔ نوروزی پدیدهای است که در اواخر دوره قاجار رایج شده و پیشینهٔ تاریخی ندارد، بلکه توسط رسانهها فراگیر شدهاست. ضمناً مردم قبل از نوروز به حمام میرفتند و شلوغ ترین روزهای سال گرمابهها چند روز سال نو بود گرمابه که معمولاً با چوب و هیزم در (گرخانه)GOr khaneh یا آتش خانه آب حمام را گرم میکرد حتماً یک ذخیره خاص چوب و هیزم را برای روزهای نوروز ذخیره میکرد. شب نوروز همه پلو یا چلو خورش میخوردند بسیاری از خانوادهها سالی فقط یکبار میتوانستن چلو خورش بخورند و آن هم شب نوروز بود. از این پلو برای فقرا، سلمانی (آرایشگر) و حمامی (مسئول آتش حمام) و برای کدخدای هر محل هم پیشکش میبردند.
پهن کردن سفرهٔ نوروزی در ایران آداب و رسوم خاصی دارد و روی سفره اجزای دیگری بهویژه آینه، شمع، و آب نیز حضور دارند. از دیگر اجزای سفرهٔ امروزی میشود از ماهی و تخم مرغ رنگشده یاد کرد.
علاوه بر این، سفره هفت شین در میان زرتشتیان، و سفره هفت میم در برخی نقاط واقع در استان فارس در ایران متداول است.
غذاهای نوروزی
یکی از متداولترین غذاهایی که به مناسبت نوروز پخته میشود، سمنو است. این غذا با استفاده از جوانه گندم تهیه میشود. در بیشتر کشورهایی که نوروز را جشن میگیرند، این غذا طبخ میشود.
پختن غذاهای دیگر نیز در نوروز مرسوم است. برای مثال در بخشهایی از ایران سبزیپلو با ماهی در شب عید و شیرینیهایی مانند نان نخودچی و ... تهیه می شود
بهطور کلی پختن غذاهای نوروزی در ایران مرسوم است و هر منطقه غذاها و شیرینیهای مخصوص به خود را دارد.
دید و بازدید
دید و بازدید عید یا عید دیدنی یکی از سنتهای نوروزی است که در بیشتر کشورهایی که آن را جشن میگیرند، متداول است. در برخی از مناطق، یاد کردن از گذشتگان و حاضر شدن بر مزار آنان در نوروز نیز رایج است.
طبیعتگردی
مردم ایران روز سیزدهم فروردین، به مکانهای طبیعی مانند پارکها، باغها، جنگلها و مناطق خارج از شهر میروند. این مراسم سیزدهبهدر نام دارد. از کارهای رایج در این جشن، گره زدن سبزه است.
نوروزخوانی
نوروز خوانی یا بهار خوانی یا نوروزی، گونهای از آواز خوانی است که در گذشته در ایران رواج داشتهاست. در حال حاضر رواج این گونه آواز خوانی بیشتر در استانهای مازندران و گیلان است. در نوروز خوانی افرادی که به آنها نوروز خوان گفته میشود پیش از آغاز فصل بهار به صورت دورهگردی به شهرها و روستاهای مختلف میروند و اشعاری در مدح بهار یا با ذکر مفاهیم مذهبی به صورت بداهه یا از روی حافظه میخوانند. این اشعار اکثرأ به زبانهای طبری و گیلکی میباشد. این اشعار بیشتر بصورت ترجیع بند بوده و توسط یک یا چند شخص همزمان خوانده میشود.
جشن جهانی نوروز
در ۷ فروردین ۱۳۸۹ نخستین دورهٔ جشن جهانی نوروز در تهران برگزار شد و این شهر به عنوان «دبیرخانهٔ نوروز» شناخته شد. در این جشن، سران کشورهایی که نوروز را جشن میگیرند گردهم میآیند و این آیین باستانی را گرامی میدارند. هر ساله یکی از این کشورها، میزبان جشن جهانی نوروز است.
روز جهانی نوروز
مجمع عمومی سازمان ملل متحد در تاریخ سه شنبه ۴ اسفند ۱۳۸۸ برابر با ۲۳ فوریه ۲۰۱۰ با تصویب قطعنامهای روز ۲۱ مارس برابر با ۱ فروردین را در چارچوب ماده ۴۹ و تحت عنوان فرهنگ صلح به عنوان روز جهانی نوروز به تصویب رسانده
و در تقویم خود جای داد، طی این اقدام که برای نخستینبار در تاریخ این سازمان صورت گرفت، نوروز ایرانی بهعنوان یک مناسبت بینالمللی به رسمیت شناخته شد.
نخستین بار نوروز ۱۳۹۱ را در صحن عمومی سازمان ملل و یونسکو به میزبانی ایران جشن گرفتند.

فرا رسیدن نوروز و آغاز سال ۱۳۹۳ مبارک باد
طلبه جوان و دختر فراری
شب طلبه جوانی به نام محمد باقر در اتاق خود در حوزه علمیه مشغول مطالعه بود به ناگاه دختری وارد اتاق او شد در را بست و با انگشت به طلبه بیچاره اشاره کرد که ساکت باش .
دختر گفت : شام چه داری ؟ طلبه آنچه را که حاضر کرده بود آورد و سپس دختر درگوشه ای از اتاق نشست و محمد به مطالعه خود ادامه داد . و از آن طرف چون این دختر شاهزاده بود و به خاطر اختلاف با زنان دیگر از حرمسرا خارج شده بود لذا شاه دستور داده بود تا افرادش شهر را بگردند ولی هر چه گشتند پیدایش نکردند .
صبح که دختر از اتاق خارج شد ماموران شاهزاده خانم را همراه محمد باقر به نزد شاه بردند شاه عصبانی پرسید چرا شب به ما اطلاع ندادی ؟ محمد باقر گفت : شاهزاده تهدید کرد که اگر به کسی خبر دهم مرا به دست جلاد خواهد داد .
شاه دستور داد که تحقیق شود که آیا این جوان خطایی کرده یا نه ؟ و بعد از تحقیق از محمد باقر پرسید چطور توانستی در برابر نفست مقاومت نمایی ؟ محمد باقر 10 انگشت خود را نشان داد و شاه دید که تمام انگشتانش سوخته . لذا علت را پرسید طلبه گفت : هنگامی که ان دختر وارد حجره من شد با خودنمایی و افسونگریهای پی در پی خود می کوشید تا توجه مرا به سوی خویش معطوف سازد، نفس اماره نیز مرا مدام وسوسه می نمود اما هر بار که نفسم وسوسه می کرد یکی از انگشتان خودر را برروی شعله سوزان شمع می گذاشتم تا طعم آتش جهنم را بچشم و بالاخره از سر شب تا صبح بدین وسیله با نفس اماره مبارزه کردم و به فضل خدا شیطان نتوانست مراازراه راست منحرف کند و ایمان و شخصیتم را بسوزاند .
شاه عباس از تقوا و پرهیز کاری او خوشش آمد و دستور داد همین شاهزاده را به عقد میر محمد باقر در آورند وبه او لقب میر داماد داد و امروزه تمام علم دوستان از وی به عظمت ونیکی یاد کرده و نام و یادش را گرامی می دارند .
از مهمترین شاگردان وی می توان به ملاصدرا اشاره نمود .
نفس اماره یکی از عواملی است که انسان را به ارتکاب گناه وسوسه می کند .
قرآن کریم می فرماید :
(( نفس اماره به سوی بدیها امر می کند مگر در مواردی که پروردگار رحم کند . )) ( سوره یوسف آیه 53 )
انسانهایی که در چنین مواردی به خدا پناه می برند خداوند متعال آنها را از گزند نفس اماره حفظ می کند و به جایگاه ارزشمندی می رساند .